داروهای فشار خون و جلوگیری از بیماری کلیوی در افراد دیابتی

متخصصین، مصرف داروهای فشارخون را برای به تاخیر انداختن بیماریهای کلیوی در افراد دیابتی موثر می دانند اما نگران افزایش مرگ و میر به دلیل مشکلات قلبی هستند.

در مطالعات جدید داروی پایین آورنده ی فشار خون با نام olmesartan که نام برند آن Benicar است می تواند زمان سلامت کلیه را در افراد دیابتی 23 درصد افزایش دهد. در این مطالعه احتمال اختلال در عملکرد کلیه ها به وسیله اندازه گیری میزان میکروآلبومین در ادرار مشخص گردید

.  داروی olmesartan  سبب تأخیر در شروع میکروآلبومینوری در افراد مبتلا به دیابت حتی در کسانی که فشار خون طبیعی دارند، می گردد. میکروآلبومینوری نشانه ی بیماری کلیوی است. پیشگیری از بیماری کلیوی برای داشتن عمر طولانی بسیار مهم و اساسی است. استفاده از داروهای نظیر داروهای کنترل کننده ی فشار خون می تواند در به تأخیر انداختن یا پیشگیری از میکروآلبومینوری موثر باشد. اما بیمارانی که olmesartan مصرف می کنند در مقایسه با گروه کنترل دچار مرگ و میر بیشتری بر اثر بیماریهای قلبی و عروقی می گردند. 15 نفر که قبلاً سابقه ی بیماری قلبی داشتند با مصرف داروی olmesartan جان خود را از دست دادند در حالی که در گروه شاهد (که پلاسبو مصرف کردند) تنها سه نفر بر اثر مشکلات قلبی جان خود را از دست دادند.

محققین معتقدند که در حال حاضر علت این افزایش مرگ و میر هنوز مشخص نیست. اداره دارو و غذای آمریکا (FDA) در حال بررسی موارد مذکور می باشد. در حال حاضر هنوز فواید مصرف این دارو برای افراد با فشار خون بالا بیش از خطرات آن است. داروی olmesartan از گروه داروهای ممانعت کننده های رسپتور آنژیوتنسین II یا ARBs است که سبب گشاد شدن عروق خونی و پایین آوردن فشار خون می گردد. این دارو در سال 2002 توسط FDA برای درمان فشار خون بالا تأیید گردید.

این تحقیقات به صورت تصادفی و دوسو کور بر روی 4447 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 در 262 مرکز در 19 کشور اروپایی انجام گردید. داوطلبان شرکت در این تحقیق دارای سن 18 تا 75 سال با متوسط سنی 58 سال بودند. 46 در صد از آنها مرد و زیر 25 درصد دارای تاریخچه بیماری قلبی بودند . مدت زمان ابتلا به دیابت نوع 2 در شرکت کنندگان به طور متوسط 6 سال بود. عدد بالایی فشار خون این افراد ( سیستولیک ) اندکی بالاتر از مقدار طبیعی بود. نیمی از این افراد یک بار در روز 40 میلی گرم داروی olmesartan مصرف می کردند و نیمی دیگر قرص های پلاسبو به مدت تقریبی 2/3 سال مصرف کردند. مقدار هدف برای فشار خون 130 بر روی 80 میلیمتر جیوه است که تقریباً 80 در صد کسانی که olmesartan مصرف می کردند و 71 در صد از گروه شاهد به این اهداف رسیدند .

میکروآلبومینوری به میزان 2/8 درصد در گروهی که olmesartan مصرف می کردند و به میزان 8/9 درصد در گروه کنترل ایجاد شد. زمان شروع میکروآلبومینوری در افرادی که olmesartan استفاده کرده بودند در مقایسه با گروه شاهد 23 در صد افزایش نشان می دهد( یعنی به تاخیر افتاد). اختلالات غیر کشنده ی قلبی در 81 در صد افرادی که olmesartan استفاده کردند و در 91 درصد گروه کنترل مشاهده گردید. اگر چه اتفاقات مهلک قلبی عروقی در افرادی که olmesartan مصرف کردند در مقایسه با گروه کنترل بسیار شایعتر است: 15 به  3 .

از نظر آماری تعداد کم حوادث قلبی منجر به مرگ  در یک مطالعه بزرگ تصادفی است و مهم محسوب نمی شود. در افرادی که دارای سابقه ابتلا به بیماریهای قلبی هستند پایین آوردن زیاد فشار خون چندان مفید نیست .

دکتر Zonszein معتقد است هنوز فواید مصرف این دارو به خطرات آن ارجحیت دارد و تعداد اتفاقات کشنده در این مطالعه بسیار کمتر از آن است که بتوان به راحتی از آن به نتیجه گیری و استنباط مشخصی رسید. او می گوید داروهایARBs برای افراد دیابتی مفید هستند همانطور که در مطالعات قبلی نشان داده شد این داروها حتی می توانند از شروع بیماری دیابت نوع 2 جلوگیری کنند.

منبع:The new England Journal of Medicine ; March 10, 2011